شمارهٔ ۸۴

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: انهما۸ بیت

تنگ از بسکه شد زمانه مامردمی خاست از میانه ما

چون نشینم بزیر چرخ که هستحلقه مار آشیانه ما

راحت از ما ز بس گریزان استمیرمد خواب از فسانه ما

لخت دل نامه و، ز داغش مهراشک ما، قاصد روانه ما

بس بود دود آه و آتش عشقلاجورد و طلای خانه ما

دارد از اشک شمع سان پرچمعلم آه عاشقانه ما

خاکساریم و، همچو آب حیاتمیخورد خاکمال دانه ما

میکند ترک مسجد و منبربشنود واعظ ار ترانه ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و روز مردم در زمانی پر درد و رنج می‌پردازد. شاعر از تنگناها و مشکلات معاصر صحبت می‌کند و احساس می‌کند که آرامش و راحتی از زندگی‌اش گریخته است. او به ناامیدی و غم عشق اشاره می‌کند و آتش عشق را به عنوان دودی که در زندگی‌اش پُر شده، معرفی می‌کند. همچنین، فراق و دوری به همراه اشک و ناله به تصویر کشیده شده است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که به خفت و عجز دچار شده و حتی صدای واعظ نیز نمی‌تواند او را از غم و اندوهش رها کند. شعر بیانگر عمیق‌ترین احساسات انسانی و ناامیدی از شرایط زندگی است.