شمارهٔ ۵۳۰
یا رب از خواب گران غفلتم بیدار کنبا هوای کوی خود زین مستیم هشیار کن
دور کن نیش هوسهای جهان را از دلمغنچه ام را در هوای خود گل بی خار کن
تا ز خون فاسد اندیشه ها گردم سبکاز نگاه اعتبارم، نشتری در کار کن
خاطرم را از غم دنیا بده پای گریززاریم را از هوسهای جهان بیزار کن
تیره شد دل از خیال خط سبز گلرخانچهره آیینه ام را، پاک ازین زنگار کن
تا درو سوزد خس و خاشاک هر اندیشه ییآتش سوز دلم را، دامنی در کار کن
از سموم بی غمی، واعظ بسی پژمرده استاز هوای خود، گلش را شبنمی در کار کن