شمارهٔ ۱۸۲

قافیه: یدنیاست۹ بیت

دیدم ملک و مال جهان را، ندیدنی استدامن بود گلی که ازین خار چیدنی است

پوشیدنیست چشم ز هر کار این جهانالا تهیه سفر خود که دیدنی است

شاخ قدت خمیده ز بار شکستگیزین شاخ مرغ روح تو آخر پریدنی است

دامن فشاندنیست ز هر چیز در جهانجز پای آرزو که به دامن کشیدنی است

اسباب زندگی، همه باب فرامشی استمرگست مرگ، آنچه به خاطر رسیدنی است

نبود بجز فروختنی در دکان عشقجز جنگ آن نگار که بر خود خریدنی است

نسبت درست کرده به لعل پرآب اودر تشنگی عقیق، از آن رو مکیدنی است

میدانم از رسایی اخلاص خویشتنگر نام من بخاطر یاران رسیدنی است

باشد ز شوق خدمت یاران قدردانگر در جهان کلام تو واعظ دویدنی است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ناپایداری و فریبندگی دنیای مادی اشاره می‌کند و به‌ویژه بر این نکته تأکید دارد که هر آنچه که در دنیا وجود دارد، زودگذر و فانی است. او از گل‌هایی سخن می‌گوید که باید از خارها بچینیم و به‌سرعت از آنچه که دیدنی و قابل لمس است، می‌گذریم. شاعر مهم‌ترین مسئله را تهیه سفر خود به‌سوی حقیقت می‌داند و بر اهمیت آرزوها تأکید می‌کند. او نیز به مرگ و فراموشی اشاره می‌کند و می‌افزاید که در دکان عشق تنها چیزی که می‌توان خرید، چیزهایی است که عاشق به دنبالش است. در نهایت، شاعر از ارزش اخلاص و یاد یارانش صحبت می‌کند و بیان می‌کند که خواسته‌هایش برای خدمت به آن‌ها است.