شمارهٔ ۵۶ - آفت تنهایی ۲ بیت گر بدانی به جهان، آفت تنهایی رامن بر آنم که یکی روز، نمانی تنها گرچه دردی بتر از حالت تنهایی نیستلیک بس فتنه که با دید شود از تن ها