شمارهٔ ۱
جهان نظم را سلطان چهارندکه هر یک باغ دانش را بهارند
اول فردوسی آن کز خاک طوس استاز او روی سخن روی عروس است
دوم سعدی که او سر زد ز شیرازرسد شیرازیان را بر جهان ناز
نسیم سرو ریاض قوم نظامیکز او ملک سخن باشد تمامی
چهارم انوری تا سر برآوردچو آب پاک از خاک ابیورد
پس ازین چار استاد هنرورسخنهای من و غیر من آور
نوایی بلبل اصوات زاغ استخرام کبک و رفتار کلاغ است