بخش ۷ - غزلسرایی
سخن چون سپاه بیان را گرفتبه این فوج، تخت زبان را گرفت
مسلم بود خسروی بر سخنکه دربسته، ملک دهان را گرفت
چو بر بادپای نفس شد سواردو صد قلعه گوش جان را گرفت
صف آرای ابیات رنگین چو گشتاقالیم روح و روان را گرفت
چو از سطر، لشکرکشی ساز کردبه یک نی سواری، جهان را گرفت