بخش ۱۲ - غزل
بر اعدا سپاه تو منصور بادکمین چاکرت به ز فغفور باد
پری گر زند خصم جاهت به سرز تندی به فرقش چو ساطور باد
به دست تو سرپنجه رستمیچو بازوی اطفال، بی زور باد
به نزدیک خود چیده ای برگ عیشز عشرتگهت چشم بد دور باد
به وحدتسرای تو درعودسوزگل اخگر از آتش طور باد
چراغی که در محفلت پا نهدچو خورشید، سرچشمه نور باد
بهشتی ست بزمت ز روی طرببه هر جانب استاده صد حور باد
زند تا اجابت بدین نغمه چنگنی کلک طغرا پر از سور باد