شمارهٔ ۴ - قاضی سدید
محترم قاضی سدید ای خلق رارای و تدبیر صواب آموخته
در میان کار بوده سالهاهم دریده شغلها هم دوخته
وام داری دارم از سرمای دیوام او خواهم بآتش سوخته
نیست هارم تا برانم پیش اوحشمت چخماق و سنگ سوخته
هائطی و روستائی و خلجبی بها هیزم بمن بفروخته
هیچ تدبیری توانی ساختنکاتشی سازم بلند افروخته