شمارهٔ ۲ - صدر دنیا و دین
صدر دنیا و دین که خاک درتاهل دیز است سرمه حدقه
در عالیت را ملوک زنندبوسه بر آستانه و طبقه
بست عدل تو ایدی ظلمهخست حزم تو اعین فسقه
در نکوکاری و نکونامییافتی بر جهانیان سبقه
پدر اهل دین و دنیائیاز طریق مروت و شفقه
از پی صحت تو هر فرزندبر تو کردند جان خود نفقه
به شدی و عزیز جان تراکرد ایزد ببندگان صدقه
به زمان ده که تا به مطبخ توگاو زیر زمین شود مرقه