قطعهٔ شمارهٔ ۴۹

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ابنماند۶ بیت

پیش ازین گر مرا حجابی بودشکر گویم که آن حجاب نماند

بود گنجی درین خرابهٔ تنگنج باقیست گر خراب نماند

آفتابی ز چشم پنهان شدتا نگوئی که آفتاب نماند

میکده باقی است و خم پر میجام بشکست نه شراب نماند

بی حسابم نواخت لطف خداهیچ باقی درین حساب نماند

نعمت الله به خواب رفت دمیباز بیدار شد چه خواب نماند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به موضوع حجاب و موانع ذکر می‌کند که پیش از این، حجاب‌هایی او را در خود پنهان کرده بودند، اما حالا دیگر آن حجاب‌ها وجود ندارند. او اشاره می‌کند که گنجی در وجود آدمی وجود دارد که باید آزاد شود تا باقی بماند. همچنین به مسأله عشق و می‌خانه اشاره می‌کند و می‌گوید که اگرچه چیزهایی شکسته‌اند، اما هنوز لذت‌های زندگی و جمال الهی باقی‌اند. در نهایت، شاعر بر لطف خداوند تأکید کرده و می‌گوید که هیچ چیز در این دنیا پایدار نیست.