قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۸
نعمت اللهم وز آل رسولمحرم عارفان ربّانی
قرة العین میر عبداللهمرشد وقت و پیر و نورانی
پدر او محمد آن سیدکه نبودش به هیچ رو ثانی
باز سلطان اولیای جهانمیر عبدالله است تا دانی
پیر کامل کمال دین یحییسید مسند مسلمانی
پدرش هاشم است و جد موسیمادرش شاهزاده سامانی
دیگر آن جعفر خجسته لقاروح محض لطیف روحانی
سید صالحان که صالح بودجمع می بود از پریشانی
میر حاتم که نزد همت اومختصر بود عالم فانی
باز سید علی عالی قدرکان احسان و بحر عرفانی
ابراهیم آن که روح می بخشدنفسش درگه سخن رانی
پادشاه ممالک دانشبود سید علی کاشانی
میر محمد که بندگان درشدر جهان یافتند سلطانی
شاه سادات سید اسمعیلآفتاب سپهر سبحانی
ابی عبدالله آنکه روح امینگفت او را که جمله را جانی
باز امام محمد باقرمخرب کفر و دین را بانی
پدر او علی وابن الحسینآنکه زین العباد می خوانی
باز امام به حق حسین شهیدنور چشم علی عمرانی
آن وصی رسول بار خدایوالی ملکت سلیمانی
آنکه باشد در مدینهٔ علمکوری خارجی و مروانی
نوزدهم جد من رسول خداستآشکار است نیست پنهانی
هست فرزند من خلیل اللهباد یارب به بنده ارزانی
اختلاف صور فراوان استلیک معنی یکی است تا دانی
لشکر پادشه بسی باشدشاه جائی یکیست تا دانی
هر کسی را شکی بود به خداسیدم بی شکیست تا دانی