قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۰

وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)قافیه: وشدم۴ بیت

تا اعتباری کرده‌ام این سایه و آن آفتاباز اعتبار خویشتن بودم یکی و دو شدم

چون در حقیقت ذات من هرگز نمی‌گردد ز جاچون نامدم از هیچ جا آخر نگویی چو شدم

ما را اگر داری نظر در موج و در دریا نگرچون او من است و من ویم هرگز نگویم او شدم

در شش جهت گشتم بسی در آرزوی روی او تا یک جهت گردیده ام آسوده از شش سو شدم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف تجربیات و احساسات شاعر درباره ی هویت و وجود خود می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که به خاطر اعتباری که به خود داده، از یک به چند تبدیل شده است، اما در حقیقت ذات او ثابت و تغییرناپذیر است. او به خود یادآوری می‌کند که از هیچ جایی نیامده و وجودش نامحدود است. شاعر در تلاش است تا ارتباط و نزدیکی با معشوقش (که به نوعی نماد حقیقت است) برقرار کند و از آنجایی که در جستجوی او بوده، اکنون در می‌یابد که وجود و حقیقتش در همان معشوق نهفته است. در نهایت، او به آرامش و سکون در وجود واقعی‌اش می‌رسد.