بخش ۱ - الفصل الثّامن فی فواید طاعته تعالی
امر فرمود ایزد رحمانهمۀ خلق را ز انس و ز جان
به عبادت که خاصۀ ممکنزانکه آمد و «ماخلقت الجّن»
تا عبادت بسوی ذکر بَرَدذکر آنگه بسوی فکر بَرَد
خیزد از فکر شعلۀ عرفانپس ببیند ورا به عین عیان
معرفت را محبت است اثرآن شجر وین بر او بود چو ثمر
عشق برگیرد از میانه دوئیبنماند دگر منی و توئی
چون توان گفت بعد از آن چه شودگو بدانید یک جهان چه شود
بنده چون بندگی بکار آردبندگی خواجگیش بار آرد