بخش ۲ - عین الیقین
بهر تأکید آیت قرآنبشنو از عقل واضح برهان
هیچ ممکن به خویش هست نشدشیب و بالا، بلند و پست نشد
دور باطل، تسلسل است محالاوست پس مبدء و بدوست مال
زانکه بر بود ذات خود موقوفنشود کس چو وصف بر موصوف
نرسد جملۀ دوم به نخستهر دو گردند منتهی به درست
ممکنیّت ز ممکنی منفکنشود بی خلاف و شبهه و شک
هرگز او واجب الوجود نشدمنبع فضل و فیض و جود نشد
واجب آنگه نمیشود ممکنگردش ذات کی بود ممکن
زانکه قلب حقایق است محالحاش للّه ز ایزد متعال
خود گرفتم که میبگشت صفاتمنقلب کی شود حقیقت ذات
صفت ذات هم نمیگرددهیچ هستی عدم نمیگردد
صفت او چو اوست پایندههم نمود است و هم نماینده