بخش ۲۹ - در شرح حضرت مهدی سلام الله علیه
خوشا وقت کسان عهد مهدیخوشا آن کودکان مهد مهدی
که هر علمی که باشد زیرکان راالف با تا بود آن کودکان را
ز علمش خلق عالم علم گیرندز دینش مشرکان هم دین پذیرند
همه یک طبع گردد خلق عالمنماند کفر در اولاد آدم
ز مشرق تا به مغرب نور ایمانفرو گیرد نماند کفر و عصیان
بتابد نور علم من لدنیهمه یکسان شود شیعی و سنی
هر آن سری که هست امروز پنهانز علم خویشتن پیدا کند آن
چو مهدی باشد آنجا عدل گستربراندازد ز عالم جور یکسر
یکایک صورتش پیداست بر جایاز آن میماند او آن روز بر پای
بیان صورتش گویند تفضیلرموز حکمتش گویند تٱویل
نماند در میانه هیچ دعویکه صورتها یکی گردد به معنی
نمیرد هیچ کس در جهل آن روزکه باشد علمشان بر جهل فیروز
تمنا باشد آنجا مردگان راکه یک بار دگر یابند جان را
که تا از جهل کلی دور گردندز نور علم او پرنور گردند
ره عرفان نفس خود بیابندبدان عرفان به سوی حق شتابند
بر آید آفتاب از کوی مغرببتابد نور خود را سوی مغرب
شود آنگه در توبه به زنجیرنیابد هیچ توبه کودک و پیر
شود این حال نزدیک قیامتزهی دولت اگر بینی تمامت