بخش ۲۰ - و ۴۱ مفقود است)
چو تسبیح از خواهر این اسرار بشنودبزد یک نعره و بر دار شد زود
چو ببریدند یکسر جمله اعضاشجدا کردند از کل جمله اجزاش
چو در باطن تجلی نور حق دیدفدا کرد او سر و زین سر نگردید
اناالحق میزد و میگفت ای دوستچو میدانم که میدانیم نیکوست
ببینم کین تن خاکی به ناسوتفدا گردد به جان از بهر لاهوت
اگر این را به پیشت هست مقداربیامرزش که با من کرد این کار
مناجاتش در آن سروقت این بودچو صادق بود در دعوی چنین بود
تو را نیز ار بود این استطاعتکه باطن را کنی روشن به طاعت
درون گر پاک داری چون برونتز نور حق شود روشن درونت
بنی آدم شوی آنکه مکرمز نور حق رسد فیضت دمادم
ز فیض حق درونت جوش گیردبه زورت عشق در آغوش گیرد
بدانی خویش را آن دم ز معشوقبر آری نعرهٔ مستی به عیوق
همی گویی انالحق همچو حلاجستانی از ملایک در شرف باج
بنی آدم گروهی بس شریفندلطیفند و شریفند و ظریفند
بنی آدم نباشد هر خسیسینباشد چون فرشته هر بلیسی