شمارهٔ ۵۷۶
در گلشن حسن چون تو کس نیستمعروف چو گل بخوب رویی
من تنگ دلم چو غنچه و تولاله رخی و بنفشه مویی
موی تو بر آن زمین که افتاداز خاک نرفت مشک بویی
ما آن توایم وجمله گویندتو آن کئی همی نگویی
گم شد دل صد هزار عاشقتو خود دل عاشقی نجویی
دستت نرسد بدامن سیفتا دست زخویشتن نشویی
ای چون گل نو بتازه روییبر روی تو ختم شد نکویی