شمارهٔ ۱۷۴
به هفت کشور تا شکر پنج و ده گویمنبود خواهم ساکن دو روز در یک جای
دو پای دارم چار دگر بباید از آنکبه هفت کشور نتوان رسید بیشش پای
چنان زندگانی کن ای نیک رایاز آن پس که توفیق دادت خدای
که خایند ز اندوهت انگشت دستچو اندر زمینت آید انگشت پای
مکن در جهان زندگانی چنانکجهانی به مرگ تو دارند رای