شمارهٔ ۱۱۲ - در رثای یکی از بزرگان وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: انیخویش۲ بیت گوهر روح بود خواجه وزیرلیک محبوس مانده در تن خویش چون تنش روح گشت تیز چنوباز پرید سوی معدن خویش