گنج

شمارهٔ ۳۲

تا گل لعل روی بنمودستبلبل از خرمی نیاسودست
دیرگاهست تا چو من بلبلعاشق بوستان و گل بودست
روز و شب گر بنغنوم چه عجبپیش معشوق کس بنغنودست
من غلام زبان آن بلبلکو گل لعل روش بستودست
ساقیا وقت گل چو گل می دهوقت گل تو به کس نفرمودست