شمارهٔ ۶۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ایه۷ بیت

رخت را ماه می‌گفتیم اگر مه داشت پیرایهقدت را سرو می‌گفتیم نبود ار سرو را سایه

نزاده دایه امکان دگر طفلی بدین خوبیتعالی‌الله ار این طفل و هزار احسن بر این دایه

به فال وصل بگشودم نقاب از مصحف رویتز بسم‌الله ابرویت درآمد اول آیه

نهادم دل به ابرویت که از کشتن شوم ایمنندانستم که با ترکان چشمت گشته همسایه

دهد بر باد آب دیده خاک هستی ما رابلی ویران شود آن خانه کابش هست در پایه

طمع از وصل ببریدم چو روی خوب تو دیدمندارد نقد جان قدری و حسن تو گرانمایه

به بازار محبت باختی (صامت) دل و دین راعجب در عشق خوبان شد نصیب سود و سرمایه

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر درباره زیبایی و محبت است. شاعر با اشاره به زیبایی‌های معشوق خود، او را به ماه و سرو تشبیه می‌کند و از وفور زیبایی‌اش می‌گوید. شاعر با زبان شعر، از وجود معشوقی که به مانند دایه‌ای مهربان است، شگفت‌زده می‌شود و به عشقش می‌رسد. او دل به ابرو و چهره‌ی محبوبش می‌سپارد ولی خبر ندارد که این عشق دردسرهایی به دنبال خواهد داشت. شاعر اشاره می‌کند که هر چند چشم‌انتظاری برای وصال او را رنج می‌دهد، اما در نهایت عشق به معشوق به او سود و سرمایه‌ای بی‌نظیر می‌دهد. شعر به زیبایی و عمق عشق پرداخته و نشان می‌دهد که محبت و زیبایی گرانبها هستند.