۶۴۱- یوسف بیک
از شعبه چاوشلو طایف ایست از استاجلو اگر چه ترک است اما اطوار آدمیانه از ایشان بظهور میرسد . و در تقوی و طهارت و اجتناب از امور نا مشروع چندانکه تعریف کنند زیاده از آن است چه حالیا مدت دوازده سال شد که با من می باشد هرگز امری که منافی عقل و شرع باشد ازا و مشاهده نیفتاده در شجاعت و سپاهیگری کامل است و در شعر فارسی و ترکی طبعش بسیار خوب، حاصل آنکه در این زمان مثل او ترک بلکه تاجیک نیز کم پیدا میشود . یوسف تخلص میکند.
این دو غزل و چند مطلع ترکی و فارسی از اوست :
تا کار دل ز عشق تو مشکل نمیشودآسان مراد دل ز تو حاصل نمیشود
دل قطره قطره خون شد و از راه دیده رفترحمت هنوز بر من بیدل نمیشود
آهم بگرد باد فنا میدهد مرااز آب دیده خاک تنم گل نمیشود
رمزی است در تغافلش ایدل و گرنه یاریکبار کی ز حال تو غافل نمیشود
یوسف کجا بخت سیه شادی از کجاهرگز به بندگیت چو قایل نمیشود
سر سر باختن در کار آن سیمین بدن دارمبمرگ خود نمی میرم در این کاری که من دارم
نهان نهان که کونگل آه عاشقانه چیکارعلاجین ایله . و گر نه ایشی فغانه چیکار
آخ ایتما گویید اگستاخ چوخ سرشک ای گوزبوماجرا سونک اوجی ایت حذر که قانه چیکار
یوتوشدی زلفینه شمشاد شاخ شنه نولوپدونن گورنده منین کاغیرت نه شاخ شانه چیکار
غمیده یار منا بی تا بلیغ قه طعن بتلیزمان زمان بو که گو نکلوم اوتی زبانه چیکار
چیکار گه آه و گهی بار غصه غم اوتیکونکلدین اولمه یوسف هنوز تا نه چیکار
دیمه کیل کیم گوز ومی قتلیمش گرفتار ای کوکنکلگوزنی سن ایلیمش سن بیله جویبار ای کوکنکل
جلوه ی ناز بیله اولسی قامت بینیدور نک ای عشق شهیدی که قیامت بینی