۶۴۶- میر مقبول قمی
اصلش ترک بود چون در بلده ی قم مقیم شده بود بقمی مشهور شده است در اوایل شباب قدم در سپاهیگری نهاده و در خدمت سلطان یعقوب او را ترقی تمام دست داد بعد از آنکه شبابش به شیب مبدل شد ترک آن امر خطیر کرده و در شهر مذکور می بود . او را در اکل و شرب شهرت تمام بود، اوقات در مصاحبت لوندان صرف میکرد و غزل پردازی و عشقبازی او مشهور نزدیک و دور است اما در آخر از آن وادی دور افتاده بود چنانکه خود میگوید :
عاشقانه گر از این پیش سخن میگفتمعشق میگفت و جوانی نه که من میگفتم
فی الواقع او را در غزل ابیات خوب است از آنجمله این چند بیت از اوست که سمت تحریر یافت :
هر دم بصورت دگرم دل رود ز دستعاشق شدن خوش است بهر صورتی که هست
ایدل که ناگهان بتو چندین بلا رسیدفکری بکن به بین بتو این از کجا رسید
نه کسی که بهر دردم رود و طبیب جویدنه کسی که گر بمیرم کفن غریب جوید
پر از خوناب حسرت شد دو چشم اشکبار منیکی بر روز من گرید یکی بر روزگار من