۳۳۸- قایلی سبزواری
در اصل از سبزوار است و اکنون در شهر قزوین ساکن گشته در نهایت فقر و انکسار روزگار میگذراند این مطلع از اوست :
یار بی مه رو منم عاشق زار عجبیحال زار عجبی دارم و یار عجبی
میگفتند این بیت از اوست :
از قد خم شده و چهره ی زردم او رامیکند حلقه زرگوش گذار عجبی
اما خود انصاف میدهد که این از من نیست، این مطلع نیز از اوست :
دوای درد دل ریش از کجا طلبمکجا روم ز که این درد را دوا طلبم