۳۳۰- بیاضی استرآبادی
مولد او استر آباد است و اکثر شعرهای او هجوهای رکیک است که آوردن آن لایق سیاق این مختصر نیست اما در آن باب داد سخن داده در اواخر عمر بکاشان رفت و در آنجا فوت شد از اشعار او هجوی که در هجو خواجه مظفر بتکچی گفته بود و لفظ رکیک نداشت این قطعه نوشته شد:
تیشه بر سر زده مرغ دل فرهاد بودشب یلدای وعده ات را چرخ
چه شود گردم صبوح دهدیا مرا بر امید وعده ی تو
صبر ایوب و عمر نوح دهدیا تو را اندرین کرم کردن