۵۴۵- مولانا طاهر
نیز از جمله سکنه آنجاست و از مردم زاده های شروان است و اوقات به مویینه دوزی میگذراند گاهی نظمی از او سر میزند این ابیات از اوست :
مبند حجره ی دل را همیشه بر شتریکه حجره های دلت زان شتر شود گلشن
به حجره ام شتر مهر مرتضی است مقیماز آن چو چشم شتر حجره ام بود روشن
نمیرود شتر مهر او ز حجره ی دلاگر رود شتر جان مرا ز حجره ی تن