۴۴۰- مولانا زندی بغدادی ۱ بیت مردی بی تعین و هرزه گرد بود و گاهی بگفتن شعر زبان میگشود، این مطلع از اوست : کو طبیبی که دوای دل زارم سازددرد دل بشنود و چاره ی کارم سازد