گنج

۳۹۵- متینی تبریزی

۱ بیت

در شعر و شاعری طبعش خالی از انگیزی نبود این مطلع از اوست :

منم پیش خدنگ دلگشایش چون نشان ماندهوجودم گشته خاک و استخوانی در میان مانده