۲۴۳- مولانا عبدی
خال مولانا شاه محمود است و در خط شاگرد مولانا سلطانعلی مشهدی با وجود کبر سن خط را خوب مینوشت . مصرع : سفید شد چو درخت شکوفه دار سرش . نهال آرزوی سرو قامتان در چمن جان می کشت مدتها در خدمت حضرت صاحبقران مشرف بوده در این دو سال بعالم جاودانی شتافته این شعر از اوست:
ما را سریر سلطنت آن خاک در بس استوز برق آه بر سر ما تاج زر بس است
ای دل کشیده دار چو عبدی عنان صبرگر مهر مهوشان هوس است این قدر بس است