گنج

۱۸۱- مسعود بیک

۱ بیت

برادر کهتر اوست و در اطوار بهتر از او سلیقه اش در شعر و سیاق روان، طبعش از این مطلع معلوم توان کرد :

در دشت غم، آه درون، کرده است سرگردان مراچون گرد بادی کآورد، در چرخ مشتی خاک را