بخش ۴۵ - غزل
بیا جانا که خرم نو بهاریستمبارک موسمی، خوش روزگاریست
چمن را امشب از سنبل بخوریستهوا را هر دم از عنبر بخاریست
گل صد برگ تا هر هفت کردهستبه هر برگی از آن نالان هزاریست
کلاه زرکش نرگس که بینیحقیقت دان که تاج تاجداریست
عذار لاله و خال سیاهشنشان خال و روی گلعذاریست
نگارین دست سرو راست بالانگارین پنجه زیبا نگاریست
خیال قد چست نازنینی استکجا سروی به طرف جویباری است
مثال خط و قد نوجوانی استکجا بر طرف آبی سبزه زاریست