غزل شمارهٔ ۱۱۰
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ویت۳ بیت
ای جهان را چو مه عید، مبارک رویت عید صاحب نظران، طاق خم ابرویت
گیسوی تو، شب قدرست و درو، منزل روح خود که داند به جهان، قدر شب گیسویت
گوشه ماه ز برقع بنما، تا چو هلالشود انگشت نمای همه عالم، رویت