غزل شمارهٔ ۱۱۰
ای جهان را چو مه عید، مبارک رویت عید صاحب نظران، طاق خم ابرویت
گیسوی تو، شب قدرست و درو، منزل روح خود که داند به جهان، قدر شب گیسویت
گوشه ماه ز برقع بنما، تا چو هلالشود انگشت نمای همه عالم، رویت
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
نسخهٔ ۳ · 391af2e
ساختهٔ TheRight Agency