گنج

شمارهٔ ۳۱ - چو سامان عشرت مهیا شود

قافیه: است۲ بیت
چو سامان عشرت مهیا شودشراب آن زمان گر بنوشی رواست
به دست تهی ساغر می مگیرکه گل شاخ بی برگ را بدنماست