شمارهٔ ۳۱ - چو سامان عشرت مهیا شود قافیه: است۲ بیت چو سامان عشرت مهیا شودشراب آن زمان گر بنوشی رواست به دست تهی ساغر می مگیرکه گل شاخ بی برگ را بدنماست