گنج

شمارهٔ ۱۶ - در آزار دمل خود

آه ازین دمل که شد از سینهٔ من آشکارخون چو پیکان می‌چکد از غنچهٔ پستان مرا
هردم شیری که از پستان مادر خورده‌امقطره‌قطره می‌کشد ایام از پستان مرا
دشمنی چون عشق دارم در قفای خود، ازانسر برون کرده از روی سپر پیکان مرا