گنج

۱- آیات ۱ تا ۲۱

۲۳ بیت

بسم االله الرحمن الرحیم

وَ اَللَّیْلِ إِذٰا یَغْشیٰ (۱) وَ اَلنَّهٰارِ إِذٰا تَجَلّٰی (۲) وَ مٰا خَلَقَ اَلذَّکَرَ وَ اَلْأُنْثیٰ (۳) إِنَّ سَعْیَکُمْ لَشَتّٰی (۴) فَأَمّٰا مَنْ أَعْطیٰ وَ اِتَّقیٰ (۵) وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنیٰ (۶) فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْریٰ (۷) وَ أَمّٰا مَنْ بَخِلَ وَ اِسْتَغْنیٰ (۸) وَ کَذَّبَ بِالْحُسْنیٰ (۹) فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْعُسْریٰ (۱۰) وَ مٰا یُغْنِی عَنْهُ مٰالُهُ إِذٰا تَرَدّٰی (۱۱) إِنَّ عَلَیْنٰا لَلْهُدیٰ (۱۲) وَ إِنَّ لَنٰا لَلْآخِرَةَ وَ اَلْأُولیٰ (۱۳) فَأَنْذَرْتُکُمْ نٰاراً تَلَظّٰی (۱۴) لاٰ یَصْلاٰهٰا إِلاَّ اَلْأَشْقَی (۱۵) اَلَّذِی کَذَّبَ وَ تَوَلّٰی (۱۶) وَ سَیُجَنَّبُهَا اَلْأَتْقَی (۱۷) اَلَّذِی یُؤْتِی مٰالَهُ یَتَزَکّٰی (۱۸) وَ مٰا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزیٰ (۱۹) إِلاَّ اِبْتِغٰاءَ وَجْهِ رَبِّهِ اَلْأَعْلیٰ (۲۰) وَ لَسَوْفَ یَرْضیٰ (۲۱)

بنام خدای بخشاینده مهربان

بشب چون فرو شد (۱) و روز چون روشن شود (۲) و آنکه آفرید نر و ماده را (۳) بدرستی که کوشش شما هر آینه ممتاز است (۴) پس اما آنکه بداد و پرهیزکار شد (۵) و تصدیق نمود طریقه خوبی را (۶) پس بزودی توفیق می‌دهیم او را برای آسان‌تر (۷) و اما آنکه بخل ورزید و استغنا نمود (۸) و تکذیب کرد طریقه خوبی را (۹) پس بزودی توفیق می‌دهیم برای دشوارتر (۱۰) و کفایت نکرد از او مالش چون هلاک شد (۱۱) بدرستی که بر ماست هر آینه هدایت (۱۲) و بدرستی که مر ما راست هر آینه آن جهان این جهان (۱۳) پس بیم کردم شما را از آتشی که زبانه می‌کشد (۱۴) داخل نمی‌شود در آن مگر بدبخت‌تری (۱۵) که تکذیب نمود و رو گردانید (۱۶) و زود باشد که دور کنم از آن پرهیزکارتری را (۱۷) که می‌دهد مالش را تا پاک شود (۱۸) و نیست مر احدی را نزد او هیچ نعمتی که پاداش داده شود (۱۹) مگر جستن وجه پروردگارش که برتر است (۲۰) و هر آینه زود باشد که خشنود گردد (۲۱)

مر قسم بر لیل چون گردید تارهم به روز آنگه که آید آشکار
هم بر آنکه آفرید از قدرت اوماده و نر را به گاه خلقت او
که پراکنده است خود سعی شمادر عمل ها مختلف یعنی کجا
بعضی از آن موجب آمد بر ثواببعض موجب بر هلاک و بر عذاب
پس هر آن داد او حقوق مال خودکرد پرهیز او ز سوء حال خود
کرد هم تصدیق بر قول نکونفی و اثبات است و آن بی گفتگو
یعنی او را نیست انباز و شریکیا که باور داشت خصلتهای نیک
پس کنیم آسان مر او را کارهادر امور دین و دنیا بارها
وآنکه کرد او بخل در انفاق مالدید خود را بینیاز از ذوالجلال
کرد تکذیب کلامی کآن بِه استوآن کلام لا اله الاّ االله است
پس کنیم آماده ما بر وی به یُسرآنچه را باشد مؤدّی سوی عُسر
مال او نکند ز وی دفع عذابچون هلاک آمد بر او شد سدّ باب
ره نمودن واجب است از بهر ماهست ما را دارِ عقبی وین سرا
آن جهان و این جهان یعنی ز ماستمی دهیم آن را به هر کس که سزاست
پس شما را می بترسانیم مااز زبانۀ نار پر قهر و وبا
در نیاید اندر آن آتش مگرآن کسی که باشد او بدبخت تر
آن کسی که کرد تکذیب معادرو بگرداند از اطاعت و انقیاد
زود باشد که از آن آتش به دورگردد آن پرهیزکار با حضور
مال خود بدهد به راه خیر و دینجوید از حق پاکی از صدق و یقین
نیست کس را نزد او بر مقتضاءهیچ نعمت، هیچ منّت بر جزاء
جز که از بهر رضای کردگارکوست پاک و برتر و ذوالاقتدار
یعنی آن اعطاء کند از بهر حقنی که خواهد اجر و مزد از ماخَلَق
زود پس باشد شود خوشنود همزآنچه بخشد از عطایش ذوالکرم