گنج

۱- آیات ۱ تا ۱۶

۱۹ بیت

بسم االله الرحمن الرحیم

عَمَّ یَتَسٰاءَلُونَ (۱) عَنِ اَلنَّبَإِ اَلْعَظِیمِ (۲) اَلَّذِی هُمْ فِیهِ مُخْتَلِفُونَ (۳) کَلاّٰ سَیَعْلَمُونَ (۴) ثُمَّ کَلاّٰ سَیَعْلَمُونَ (۵) أَ لَمْ نَجْعَلِ اَلْأَرْضَ مِهٰاداً (۶) وَ اَلْجِبٰالَ أَوْتٰاداً (۷) وَ خَلَقْنٰاکُمْ أَزْوٰاجاً (۸) وَ جَعَلْنٰا نَوْمَکُمْ سُبٰاتاً (۹) وَ جَعَلْنَا اَللَّیْلَ لِبٰاساً (۱۰) وَ جَعَلْنَا اَلنَّهٰارَ مَعٰاشاً (۱۱) وَ بَنَیْنٰا فَوْقَکُمْ سَبْعاً شِدٰاداً (۱۲) وَ جَعَلْنٰا سِرٰاجاً وَهّٰاجاً (۱۳) وَ أَنْزَلْنٰا مِنَ اَلْمُعْصِرٰاتِ مٰاءً ثَجّٰاجاً (۱۴) لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَ نَبٰاتاً (۱۵) وَ جَنّٰاتٍ أَلْفٰافاً (۱۶)

بنام خدای بخشاینده مهربان

از چه می‌پرسند (۱) از خبر بزرگ (۲) آنکه ایشانند در آن اختلاف‌کنندگان (۳) نه چنین است زود باشد که بدانند (۴) پس نه چنین است زود باشد که بدانند (۵) آیا نگردانیدیم زمین را بستر (۶) و کوه‌ها را میخها (۷) و آفریدیم شما را جفت (۸) و گردانیدیم خواب شما را آسایش (۹) و گردانیدیم شب را پوشش (۱۰) و گردانیدیم روز را وقت زیست (۱۱) و بنا کردیم بالای شما هفت استوار (۱۲) و قرار دادیم چراغی تابان (۱۳) و فرو فرستادیم از فشارنده‌ها آبی ریزان (۱۴) تا بیرون آریم بآن دانه و رستنی (۱۵) و بوستانهای بهم پیچیده درختانش (۱۶)

یکدگر را می بپرسند از چه چیزاز نیاکان بس بزرگ است از تمیز
باشد این کبری قیامت بی خلافواندر آن دارند خلقان اختلاف
از قیامت بشنوند ایشان خبرمختلف گشتند زآن با یکدگر
هر کسی در وی کند نوعی سخننسبتش شاید بود بر بوالحسن
اندر او کردند مردم اختلافآن چنان کاندر قیامت از خلاف
نه چنان است آنکه گویند از مقالباز باید ایستند از این سئوال
زود باشد که بدانند آن خبرپس چنان نبود که گویند این حشر
باز باید ایستند از این بیانزود پس باشد که دانند از عیان
ما نکردیم ارض را آیا مهادتا مقر باشد شما را بی فساد
کوهها را میخها وز هر کنارتا زمین گردد بدان ها استوار
هم شما را آفریدیم از نهفتبهر نسل از ماده و نر، جفت جفت
خوابتان را هم نمودیم از محلآنچه زآن حس ها بمانند از عمل
تا قوا یابند آسایش تماماز تعب مانند باز اندر مقام
پوششی کردیم شب را بر شماروز را هم نوبت کسب نوا
وَبَنَینَا فَوقَکُم سَبعا شِدَادهفت گردون مطبّق بی عماد
هم چراغی در فلک از آفتابآفریدیم این چنین پر نور و تاب
هم فرستادیم بر مانند جوز ابرهای بس فشارنده فرو
آب ریزانی به غایت با ثباتتا برویانیم زآن دانه و نبات
بوستانها پر ز اشجار و ثمرکه بپیچیده است آن بر یکدگر