۴- آیات ۸ تا ۹
وَ کَأَیِّنْ مِنْ قَرْیَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهٰا وَ رُسُلِهِ فَحٰاسَبْنٰاهٰا حِسٰاباً شَدِیداً وَ عَذَّبْنٰاهٰا عَذٰاباً نُکْراً (۸) فَذٰاقَتْ وَبٰالَ أَمْرِهٰا وَ کٰانَ عٰاقِبَةُ أَمْرِهٰا خُسْراً (۹)
و بسا از قریه که سرکشی کرد از امر پروردگارش و پیغمبران او پس حساب کردیم او را حسابی سخت و عذاب کردیم او را عذابی زشت (۸) پس بچشید عاقبت کارش را و بود انجام کارش زیان (۹)
بس ز اهل قریه ها کایشان زدندباز سر ز امر حق و کافر شدند
هم ز امر آن رسل پس ما حسابمی کنیم اندر قیامت ز اکتساب
یعنی از ایشان حسابی بس شدیدتا که از حکم رسل گردن کشید
هم نماییم آن جماعت را عذابآن عذاب زشت در یوم الحساب
یا که باشد آن عذاب اندر جهانخود ز خسف و قتل و غرق و غیر آن
پس چشیدند آن وبال امر خودبود خسران عاقبتشان ز امر و بد