۱- آیات ۱ تا ۸

بسم االله الرحمن الرحیم

ق وَ اَلْقُرْآنِ اَلْمَجِیدِ (۱) بَلْ عَجِبُوا أَنْ جٰاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ فَقٰالَ اَلْکٰافِرُونَ هٰذٰا شَیْ‌ءٌ عَجِیبٌ (۲) أَ إِذٰا مِتْنٰا وَ کُنّٰا تُرٰاباً ذٰلِکَ رَجْعٌ بَعِیدٌ (۳) قَدْ عَلِمْنٰا مٰا تَنْقُصُ اَلْأَرْضُ مِنْهُمْ وَ عِنْدَنٰا کِتٰابٌ حَفِیظٌ (۴) بَلْ کَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمّٰا جٰاءَهُمْ فَهُمْ فِی أَمْرٍ مَرِیجٍ (۵) أَ فَلَمْ یَنْظُرُوا إِلَی اَلسَّمٰاءِ فَوْقَهُمْ کَیْفَ بَنَیْنٰاهٰا وَ زَیَّنّٰاهٰا وَ مٰا لَهٰا مِنْ فُرُوجٍ (۶) وَ اَلْأَرْضَ مَدَدْنٰاهٰا وَ أَلْقَیْنٰا فِیهٰا رَوٰاسِیَ وَ أَنْبَتْنٰا فِیهٰا مِنْ کُلِّ زَوْجٍ بَهِیجٍ (۷) تَبْصِرَةً وَ ذِکْریٰ لِکُلِّ عَبْدٍ مُنِیبٍ (۸)

بنام خداوند بخشاینده مهربان

بقرآن بزرگوار (۱) بلکه عجب داشتند که آمد ایشان را بیم‌کننده از ایشان پس گفتند کافران که این چیزیست عجیب (۲) آیا چون بمیریم و بشویم خاک آن بازگشتی است دور (۳) بتحقیق دانسته‌ایم آنچه ناقص می‌کند زمین از ایشان و نزد ماست کتابی نگاهدارنده (۴) بلکه تکذیب نمودند حق را چون آمد ایشان را پس ایشانند در امری مضطرب (۵) آیا پس ننگریستند بآسمان بالای ایشان که چگونه بنا کرده‌ایم آن را و آراسته‌ایم آن را و نیست مر آن را هیچ از شکافها (۶) و زمین کشش دادیم آن را و افکندیم در آن کوه‌های استوار و رویانیدیم در آن از هر صنفی خوش آینده (۷) برای بینایی و پند مر هر بنده بازگشت‌کننده (۸)