گنج

۵- آیات ۱۴ تا ۱۸

۲۱ بیت

قٰالَتِ اَلْأَعْرٰابُ آمَنّٰا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لٰکِنْ قُولُوا أَسْلَمْنٰا وَ لَمّٰا یَدْخُلِ اَلْإِیمٰانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَ إِنْ تُطِیعُوا اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ لاٰ یَلِتْکُمْ مِنْ أَعْمٰالِکُمْ شَیْئاً إِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۱۴) إِنَّمَا اَلْمُؤْمِنُونَ اَلَّذِینَ آمَنُوا بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتٰابُوا وَ جٰاهَدُوا بِأَمْوٰالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اَللّٰهِ أُولٰئِکَ هُمُ اَلصّٰادِقُونَ (۱۵) قُلْ أَ تُعَلِّمُونَ اَللّٰهَ بِدِینِکُمْ وَ اَللّٰهُ یَعْلَمُ مٰا فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِی اَلْأَرْضِ وَ اَللّٰهُ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عَلِیمٌ (۱۶) یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لاٰ تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلاٰمَکُمْ بَلِ اَللّٰهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ‌ هَدٰاکُمْ لِلْإِیمٰانِ إِنْ کُنْتُمْ صٰادِقِینَ (۱۷) إِنَّ اَللّٰهَ یَعْلَمُ غَیْبَ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ اَللّٰهُ بَصِیرٌ بِمٰا تَعْمَلُونَ (۱۸)

گفتند آن بادیه‌نشینان که گرویدیم بگو ایمان نیاورده و لیکن بگوئید که اسلام آورده‌ایم و هنوز داخل نشده ایمان در دلهای شما و اگر اطاعت کنید خدا و رسولش را کم نگرداند شما را از کردارهاتان چیزی را بدرستی که خدا آمرزنده مهربانست (۱۴) جز این نیست که مؤمنان آنانند که گرویدند بخدا و رسولش پس شک نکردند و جهاد کردند بمالهاشان و نفسهاشان در راه خدا آن گروه ایشانند راستگویان (۱۵) بگو آیا آگاهی می‌دهید خدا را بکیشتان و خدا می‌داند آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است و خدا بهمه چیز داناست (۱۶) منت می‌نهد بر تو که اسلام آوردند بگو منت مگذارید بر من امتان را بلکه خدا منت می‌گذارد بر شما که برای ایمان اگر هستید راستگویان (۱۷) بدرستی که خدا می‌داند پنهان آسمانها و زمین را و خدا بیناست بآنچه می‌کنید (۱۸)

قَالَتِ الْأعرَابُ آمَنَّا تو گودر جواب آن قوم را لَّم تُؤْمِنُواْ
زآنکه ایمان برتر از ظنّ شماستلیک اگر گویید أسلَمنُا بجاست
نامده در قلبتان ایمان هنوزصبح کاذب نیست نورش همچو روز
مر مسلمانی است اقرار لسانتا بماند مال و جانش در امان
لیک ایمان باشد آن تصدیق دلوآن نباشد بر مرادی محتمل
بذل مال و جان پی ایمان کندنی که اندر بذل مالی جان کند
گر شما فرمان برید اندر قبولبا خلوصی از خدا و از رسول
کم نسازد چیزی از اعمالتاناجر وافی بدهد اندر حالتان
زآنکه آمرزندگار است آن اِلهمهربان بر بنده در عفو گناه
نیست جز این مؤمنانند آن کسانبر رسول و بر حق از قلب و لسان
بعد ایمان پس نیاوردند شکبذل مال اندر جهاد آمد محک
در جهاد فی سبیل االله بر اینترک مال و جان نمودند از یقین
راست باشد گر نمایند این گروهدعوی ایمان به هر وجه از وجوه
یا بود با نفس سرکش در غزاآنکه با حق است گوید در ولا
گو دهید آیا خبر از دین خویشمر خدا را کو بود دانا ز پیش
داند آنچه در زمین است و سماهم به هر چیزی است دانا جا به جا
بر تو منّت می گذارند ای رسولزینکه اسلام از تو بنموده قبول
گو به من ننهید از اسلام خویشمنّتی بل حق نهد منّت به پیش
بر شما که راه بر ایمان نمودراست گر گویید در دین از شهود
حق بداند غیب ارض و آسمانوآنچه پوشیده است اندر این و آن
هم بود بینا بر آنچه می کنیدجمله اندر علم او باشد پدید