۶- آیات ۲۶ تا ۲۸

وَ لَقَدْ مَکَّنّٰاهُمْ فِیمٰا إِنْ مَکَّنّٰاکُمْ فِیهِ وَ جَعَلْنٰا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصٰاراً وَ أَفْئِدَةً فَمٰا أَغْنیٰ عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَ لاٰ أَبْصٰارُهُمْ وَ لاٰ أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَیْ‌ءٍ إِذْ کٰانُوا یَجْحَدُونَ بِآیٰاتِ اَللّٰهِ وَ حٰاقَ بِهِمْ مٰا کٰانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ (۲۶) وَ لَقَدْ أَهْلَکْنٰا مٰا حَوْلَکُمْ مِنَ اَلْقُریٰ وَ صَرَّفْنَا اَلْآیٰاتِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ (۲۷) فَلَوْ لاٰ نَصَرَهُمُ اَلَّذِینَ اِتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اَللّٰهِ قُرْبٰاناً آلِهَةً بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ وَ ذٰلِکَ إِفْکُهُمْ وَ مٰا کٰانُوا یَفْتَرُونَ (۲۸)

و بحقیقت تمکن دادیم ایشان را در آنچه تمکن ندادیم شما را در آن و گردانیدیم مر ایشان را کوش و دیدها و دلها پس کفایت نکرد از ایشان گوششان و نه چشمهاشان و نه دلهاشان هیچ چیز چون بودند که انکار می‌ورزیدند بآیتهای خدا و احاطه کرد بایشان آنچه بودند که بآن استهزا می‌کردند (۲۶) و بتحقیق هلاک گردانیدیم آنچه را پیرامون شماست از قریه‌ها و مکرر آوردیم آیتها را باشد که ایشان بازگشت کنند (۲۷) پس چرا یاری نکردند ایشان را آنان که گرفتند از غیر خدا وسیله تقرب که الهانند بلکه کم شدند از ایشان و اینست دروغشان و آنچه را بودند که برمی‌بافتند (۲۸)