۲- آیات ۱۰ تا ۱۲
وَ سَوٰاءٌ عَلَیْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لاٰ یُؤْمِنُونَ (۱۰) إِنَّمٰا تُنْذِرُ مَنِ اِتَّبَعَ اَلذِّکْرَ وَ خَشِیَ اَلرَّحْمٰنَ بِالْغَیْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ کَرِیمٍ (۱۱) إِنّٰا نَحْنُ نُحْیِ اَلْمَوْتیٰ وَ نَکْتُبُ مٰا قَدَّمُوا وَ آثٰارَهُمْ وَ کُلَّ شَیْءٍ أَحْصَیْنٰاهُ فِی إِمٰامٍ مُبِینٍ (۱۲)
و یکسانست بر ایشان خواه بیم داده باشی ایشان را و خواه بیم نداده باشی ایشان را ایمان نمیآورند (۱۰) جز این نیست که بیم میدهی کسی را که پیروی کند ذکر یعنی قرآن را و بترسد از خدای بخشنده در نهان پس مژده ده او را بآمرزش و پاداش خوب (۱۱) بدرستی که ما زنده میسازیم مردگان را و مینویسیم آنچه را پیش فرستادهاند و اثرهاشان را و همه چیز ضبط کردیم آن را در مقتدای بیانکننده (۱۲)
پس بود یک سان بر آنها ای همیمگر دهی یا ندهی ایشان را تو بیم
هیچ بر آیات ایشان نگروندنه ز انذار و نه از گفتار و پند
غیر از این نبود که بیم از بهر اوستکه ز قرآن پیروی او را نکوست
هم بترسید در نهان بی گفتگواز خدای پاک بخشاینده او
پس بشارت ده به آمرزش وراهم ثواب خالص از شوب ریا
مردگان را زنده گردانیم مایا قلوب مرده را در سینه ها
نَکْتُبُ مَاقَدمُواْ وَ آثَارَهُمدر طریق حق بدون اُشتلم
آنچه بفرستادهاند اعنی که پیشاز عملهای نکو کم یا که بیش
هم نوشته می شود هر گامشانکه بود در منهج اسلامشان
هر چه را از نیک و بد بنوشته ایمدر کتاب روشنی که هِشته ایم
یعنی اندر لوح محفوظ مبینکاندر آن ثبت است هر چیزی یقین