گنج

۱۹- آیات ۵۷ تا ۶۲

۲۴ بیت

إِنَّ اَلَّذِینَ یُؤْذُونَ اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اَللّٰهُ فِی اَلدُّنْیٰا وَ اَلْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذٰاباً مُهِیناً (۵۷) وَ اَلَّذِینَ یُؤْذُونَ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ اَلْمُؤْمِنٰاتِ بِغَیْرِ مَا اِکْتَسَبُوا فَقَدِ اِحْتَمَلُوا بُهْتٰاناً وَ إِثْماً مُبِیناً (۵۸) یٰا أَیُّهَا اَلنَّبِیُّ قُلْ لِأَزْوٰاجِکَ وَ بَنٰاتِکَ وَ نِسٰاءِ اَلْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلاَبِیبِهِنَّ ذٰلِکَ أَدْنیٰ أَنْ یُعْرَفْنَ فَلاٰ یُؤْذَیْنَ وَ کٰانَ اَللّٰهُ غَفُوراً رَحِیماً (۵۹) لَئِنْ لَمْ یَنْتَهِ اَلْمُنٰافِقُونَ وَ اَلَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ اَلْمُرْجِفُونَ فِی اَلْمَدِینَةِ لَنُغْرِیَنَّکَ بِهِمْ ثُمَّ لاٰ یُجٰاوِرُونَکَ فِیهٰا إِلاّٰ قَلِیلاً (۶۰) مَلْعُونِینَ أَیْنَمٰا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتِیلاً (۶۱) سُنَّةَ اَللّٰهِ فِی اَلَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اَللّٰهِ تَبْدِیلاً (۶۲)

بدرستی که آنان که می‌رنجانند خدا و رسولش را لعنت کرد ایشان را خدا در دنیا و آخرت و آماده کرد برای ایشان عذابی خوارکننده (۵۷) و آنان که می‌رنجانند مردان با ایمان و زنان با ایمان را بدون آنچه کسب کردند پس بتحقیق متحمل شدند بهتانی و گناهی آشکارا (۵۸) ای پیغمبر بگو مر جفتهایت را و دخترانت را و زنان مؤمنان را که فرو پوشند بر خود از چادرهاشان آن نزدیکتر است بآنکه شناخته شوند پس رنجانیده شوند و باشد خدا آمرزنده مهربان (۵۹) هر آینه اگر باز نه ایستند منافقان و آنان که در دلهاشان مرض است و اراجیف‌سازان در مدینه هر آینه بر گماریم البته ترا با ایشان پس مجاور نشوند ترا در آن مگر اندکی (۶۰) لعنت‌کرده‌شدگان هر کجا یافته شوند گرفته شوند و کشته گردند کشتنی بلیغ (۶۱) بدستور خدا در آنان که گذاشتند از پیش و هرگز نیابی مر دستور خدا را تغییری (۶۲)

آن کسانی کز خدا و از رسولمی کنند ایذا ز نقصان عقول
در دو دنیاشان کند لعنت یقینشد مهیّا بهرشان رنجی مهین
وآن کسان کز مؤمنین و مؤمناتمی کنند ایذا بلاوجه از جهات
یعنی از غیر جنایت که ز حقمی بوند ایشان به ایذا مستحق
حمل وزری کرده اند ایشان یقینهم گناهی بس هویدا و مبین
ای پیمبر گو به ازواجت چنینهم بناتت هم نساء مؤمنین
اینکه بر روی از پی ستر و حجابچادری گیرند در وقت ذهاب
تا بپوشد سینه و روهایشانساق و ساعد پشت و پهلوهایشان
اقرب این باشد به عفت بی ستیزتا که بشناسندتان اهل تمیز
تا که ایذا کرده ز اهل افتضاحمینگردند این است مبنی بر صلاح
حق بود آمرزگار و مهربانبر گناه رفته و اصلاح عیان
آن دورویان باز گر نی ایستنداز عناد آن رسول ارجمند
وآنکه در دلشان مرض ها بر خفاستمیلشان بر فسق و عصیان و زناست
وآنکه اخبار اراجیف از ضرارمی دهند اندر مدینه انتشار
که سپاه مسلمین اندر مکانمنهزم گردیده اند از کافران
تا شود قلب مسلمانان ضعیفیا خبرهای دگر از این ردیف
برگماریمت بر ایشان در زمنتا برونشان سازی از شهر و وطن
پس تو را نبوند ایشان در جوارغیر اندک رانده گردند از دیار
یعنی از همسایگیت آواره اندجز دمی وز بعد آن بیچاره اند
مانده اندر لعنت حق بر مزیدیافت چون گردند هر جای و پدید
خود گرفته می شوند و کشته همکُشتنی در شدت خواری و غم
یعنی ار نکنند ترک ناپسندباید ایشان رانده و کشته شوند
قتل ایشان سنت است از رب دیناندر آن بگذشتگان از پیش از این
سنّت حق را نیابی در جهانهیچ تبدیلی و تغییری در آن