یٰا نِسٰاءَ اَلنَّبِیِّ مَنْ یَأْتِ مِنْکُنَّ بِفٰاحِشَةٍ مُبَیِّنَةٍ یُضٰاعَفْ لَهَا اَلْعَذٰابُ ضِعْفَیْنِ وَ کٰانَ ذٰلِکَ عَلَی اَللّٰهِ یَسِیراً (۳۰) وَ مَنْ یَقْنُتْ مِنْکُنَّ لِلّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ تَعْمَلْ صٰالِحاً نُؤْتِهٰا أَجْرَهٰا مَرَّتَیْنِ وَ أَعْتَدْنٰا لَهٰا رِزْقاً کَرِیماً (۳۱) یٰا نِسٰاءَ اَلنَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ اَلنِّسٰاءِ إِنِ اِتَّقَیْتُنَّ فَلاٰ تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ اَلَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْرُوفاً (۳۲) وَ قَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ وَ لاٰ تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ اَلْجٰاهِلِیَّةِ اَلْأُولیٰ وَ أَقِمْنَ اَلصَّلاٰةَ وَ آتِینَ اَلزَّکٰاةَ وَ أَطِعْنَ اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ إِنَّمٰا یُرِیدُ اَللّٰهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ اَلرِّجْسَ أَهْلَ اَلْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً (۳۳)
ای زنان پیغمبر آنکه آرد از شما کار بد یعنی گناه کبیره آشکاری را افزوده میشود برای او عذاب دو چندان و باشد آن بر خدا آسان (۳۰) و آنکه طاعت ورزد از شما مر خدا و رسولش را و کند کار شایسته را میدهیم او را مزدش دو بار و آماده کردیم برایش روزی نیکو (۳۱) ای زنان پیغمبر نیستید چون احدی از زنان اگر پرهیزکاری میکنید پس نرمی مکنید بگفتار پس طمع کنید آنکه در دلش مرض است و بگوئید گفتنی پسندیده (۳۲) و قرار گیرید در خانههاتان و ظاهر مسازید زینت بمردان بیگانه ظاهر ساختن جاهلیه پیشین و بر پای دارید نماز را و بدهید زکاة را و فرمان برید خدا و رسولش را جز این نیست که میخواهد خدا که میبرد از شما بدی را اهل بیت و پاک گرداند شما را پاک گردانیدنی (۳۳)
ای زنان مصطفی(ص) هر که از شماآید او بر فعل زشت و ناروا
سر زند از وی به ظاهر ناصوابپس دو چندان است ایشان را عذاب
بر خدا می باشد این تضعیف سهلنیست مانع کاین نبی را بوده اهل
از شما و آن کس که طاعت ورزد اواز حق و پیغمبرش بی گفتگو
هم کند کردار نیکو پس دهیماجر او را ما دو چندان در نعیم
هم کنیم آماده او را از سرشتروزی نیکو دو چندان در بهشت
هیچ ای زنهای پیغمبر شمامی نباشید از ایشان اجتبا
همچو یک زن از زنان روزگارگر شما باشید مر پرهیزکار
پس شما نارید نرمی در سخنآن چنان که نرمی آمد رسمِ زن
پس نماید تا طمع کس در شماکش بود بیماری اندر دل به جا
باشدش یعنی به دل قصد فجورقول نیکو هم بگویید آن نه زور
از شما زیبد درشتی در کلامتا ز نرمی بر غلط ننهند گام
هم شما گیرید آرام و قراردر سرای خویشتن لیل و نهار
نه کنید اظهار زینت ها چنانکه در اول جاهلیّت آن زنان
جاهلیّت کوست اولی اندر آنهست حرف آن بوده تا کی از زمان
غالب این بر اجتماع امّت استبعد عیسی تا زمان بعثت است
هم تبرّج گفته اند اندر سندکه به معنای خرامیدن بود
هم بپا دارید در وقتش صلاتهم دهید از مالهای خود زکات
هم اطاعت از خدا و از رسولآورید اندر فروع و در اصول
غیر از این نبود که میخواهد خداتا کند زایل پلیدی از شما
پاکتان ای اهل بیت احمدیسازد از هر عیب و عصیان و بدی
« تفسیر شیعه از اهل بیت(ع) در آیه »
شیعه گوید اهل بیتند از همهآن دو سبطین و علی(ع) و فاطمه(س)
نسبتش نبود به ازواج رسولبر علی (ع) خاص است و سبطین بتول
در فریقین اندر این مطلب سخنهست بیش از آنکه سازم شرح من
لیک شاید داد تعمیم این کلامتا مگر شامل شود بر خاص و عام
خواست ازواج نبی را حق بریدر شریعت از عیوب ظاهری
لیک طاهر کرده بود اندر ازلاهل بیت(ع) خاص او را از دغل
هست در عرف، اهل بیت، آل و سلیلنیست این محتاج برهان یا دلیل
دختر شاه ار ندارد شه پسربس شده کو شد به جایش تاجور
لیک جفتش را به جای پادشاههیچ بر ننشانده کس بر تخت و گاه
واضح است این بلکه اندر زعم منمی ندارد هیچ منکر بی سخن
این تنازع از میان فرقتیندور کن گمگشته پیدا شد به عین
اهل بیت خاص او بی واهمهحیدر(ع) است و آن دو سبط و فاطمه (س)
آن کسان باشند از روز ازلپاک از رجس و هوی دور از خلل
آن سرا اندر پناه عصمت استدور از ریب و خطاء و عثرت است
وآن زنان پادشه را در حرمهم توان گفت اهل بیت محترم
حد نگهدار ار تویی کامل مقامحافظ حد راست رحمت، والسلام