۲۳- آیات ۷۳ تا ۷۴
وَلَا تُؤۡمِنُوٓاْ إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِینَکُمۡ قُلۡ إِنَّ ٱلۡهُدَیٰ هُدَی ٱللَّهِ أَن یُؤۡتَیٰٓ أَحَدࣱ مِّثۡلَ مَآ أُوتِیتُمۡ أَوۡ یُحَآجُّوکُمۡ عِندَ رَبِّکُمۡۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡفَضۡلَ بِیَدِ ٱللَّهِ یُؤۡتِیهِ مَن یَشَآءُۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِیمࣱ (۷۳) یَخۡتَصُّ بِرَحۡمَتِهِۦ مَن یَشَآءُۗ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِیمِ (۷۴)
و ایمان میاورید مگر از برای کسی که پیروی کرد دین شما را بگوید بدرستی که هدایت هدایت خداست اینکه داده شود احدی مانند آنچه داده شدید یا حجت آورند شما را نزد پروردگارتان بگوی بدرستی که فضل بدست خداست میدهد آن را به کسی که میخواهد و خدا فراخ رحمت داناست (۷۳) مخصوص میگرداند به رحمتش آن را که میخواهد و خداست صاحب فضلی بزرگ (۷۴)
تا شما را آنچه دادند از کمالبر کسی بدهند ز ارباب ضلال
یا تواند کرد خصمی از لجاجبا شما در دین و ایمان احتجاج
احتجاجی را توان کرد اعتبارکه کند تصدیق او پروردگار
با شما باشد خدا در احتجاجحجت خصم از عناد است و لجاج
باشد افزونی به دست ذوالجلالهر که را خواهد فزاید بر کمال
میدهد وسعت به هر کس لایق استدانش حق بر خلایق سابق است
می کند مختص به رحمت های خویشهر که را خواهد ز رحمتهای بیش
صاحب فضل عمیم است او به خلقتا که را بخشد به رزقِ فضل، حلق
حلق بخشی نیست جز کار خدایرزق بخشی هم به هر شاه و گدای
کی بود قادر کسی بر رزق کستا چه جای حلق یا جان یا نفس
نان تواند داد آن کو جان دهدعقل و نفس و روح بر انسان دهد