۴- آیات ۱۰ تا ۱۲

وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ یَقُولُ آمَنّٰا بِاللّٰهِ فَإِذٰا أُوذِیَ فِی اَللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ اَلنّٰاسِ کَعَذٰابِ اَللّٰهِ وَ لَئِنْ جٰاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّکَ لَیَقُولُنَّ إِنّٰا کُنّٰا مَعَکُمْ أَ وَ لَیْسَ اَللّٰهُ بِأَعْلَمَ بِمٰا فِی صُدُورِ اَلْعٰالَمِینَ (۱۰) وَ لَیَعْلَمَنَّ‌ اَللّٰهُ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ لَیَعْلَمَنَّ اَلْمُنٰافِقِینَ (۱۱) وَ قٰالَ اَلَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا اِتَّبِعُوا سَبِیلَنٰا وَ لْنَحْمِلْ خَطٰایٰاکُمْ وَ مٰا هُمْ بِحٰامِلِینَ مِنْ خَطٰایٰاهُمْ مِنْ شَیْ‌ءٍ إِنَّهُمْ لَکٰاذِبُونَ (۱۲)

و از مردمان کسی هست که می‌گوید ایمان آوردیم بخدا پس چون آزار رسانیده شود در خدا می‌گرداند بلای مردمان را چون عذاب خدا و اگر آید نصرتی از پروردگار تو هر آینه گویند البته بدرستی که ما بودیم با شما آیا و نیست خدا دانا بآنچه باشد در سینه‌های جهانیان (۱۰) و هر آینه می‌داند البته خدا آنان را که ایمان آوردند و هر آینه می‌داند البته منافقان را (۱۱) و گفتند آنان که کافر شدند مر آنان را که ایمان آوردند که متابعت کنید طریق ما را و باید که برداریم گناهان شما را و نباشد ایشان بر دارندگان از گناهانشان هیچ چیز بدرستی که هر آینه ایشانند دروغگویان (۱۲)