گنج

۱۵- آیات ۵۶ تا ۶۰

۱۶ بیت

یٰا عِبٰادِیَ اَلَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِی وٰاسِعَةٌ فَإِیّٰایَ فَاعْبُدُونِ (۵۶) کُلُّ نَفْسٍ ذٰائِقَةُ اَلْمَوْتِ ثُمَّ إِلَیْنٰا تُرْجَعُونَ (۵۷) وَ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ اَلْجَنَّةِ غُرَفاً تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا اَلْأَنْهٰارُ خٰالِدِینَ فِیهٰا نِعْمَ أَجْرُ اَلْعٰامِلِینَ (۵۸) اَلَّذِینَ صَبَرُوا وَ عَلیٰ رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ (۵۹) وَ کَأَیِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لاٰ تَحْمِلُ رِزْقَهَا اَللّٰهُ یَرْزُقُهٰا وَ إِیّٰاکُمْ وَ هُوَ اَلسَّمِیعُ اَلْعَلِیمُ (۶۰)

ای بندگان من که ایمان آوردید بدرستی که زمین من فراخ است پس مرا بپرستید (۵۶) هر نفسی چشنده مرگ است پس بسوی ما برگردانیده می‌شوید (۵۷) و آنان که ایمان آوردند و کردند کارهای شایسته هر آینه جای می‌دهیم ایشان را از بهشت غرفهایی که می‌رود از زیر آنها نهرها جاودانیان در آن خوبست پاداش عمل‌کنندگان (۵۸) آنان که صبر کردند و بر پروردگارشان توکل می‌کنند (۵۹) و بسا از جنبنده که برنمیدارد روزیش را خدا روزی می‌دهد او را و شما را و اوست شنوای دانا (۶۰)

یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُواْارض من واسع بود آرید رو
ایمنی جویید در هجرت همهپس پرستیدم بدون واهمه
هست هر نفسی چشنده مرگ چونهر کجا ثُم إلَینَا تُرْجَعُون
آن کسان که بگرویدند از یقینکارها کردند شایسته و متین
از جنان بدهیمشان جا در غُرَفجویها جاری ز زیرش هر طرف
گفته ایم آن را گرت معلوم نیستکه مراد از تَحتِهَا الْأنْهَار چیست
اندر آن باشند ایشان جاوداننِعمَ أجرُ الْعَالِمِین نعم الأمان
آن کسان کاندر اطاعت و ابتلاصبر کردند و توکل بر خدا
بر توکل باشد ایشان را مداردر امور خویش بر پروردگار
باشد از جنبندگان بسیار کآنبرندارد روزی خود در توان
می کند یعنی ذخیره جانوررزق خود را تا رسد هنگام خور
می خورند از آن به اندازه دهنحمل نتوانند کرد آن را به تن
حق دهد روزی بر آنها و شماکو سمیع است و علیم اندر عطا
بشنود یعنی که گویید از کجامی رسد در هجرت آن روزیِ ما
هم بداند کز کجا روزی دهدوز چه راهی فتح و فیروزی دهد
بشنود یا استغاثه مور و ماردر مجاعت هم بداند سرّ کار