گنج

۲۴- آیات ۸۵ تا ۸۸

۱۶ بیت

إِنَّ اَلَّذِی فَرَضَ عَلَیْکَ اَلْقُرْآنَ لَرٰادُّکَ إِلیٰ مَعٰادٍ قُلْ رَبِّی أَعْلَمُ مَنْ جٰاءَ بِالْهُدیٰ وَ مَنْ هُوَ فِی ضَلاٰلٍ مُبِینٍ (۸۵) وَ مٰا کُنْتَ تَرْجُوا أَنْ یُلْقیٰ إِلَیْکَ اَلْکِتٰابُ إِلاّٰ رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ فَلاٰ تَکُونَنَّ ظَهِیراً لِلْکٰافِرِینَ (۸۶) وَ لاٰ یَصُدُّنَّکَ عَنْ آیٰاتِ اَللّٰهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَیْکَ وَ اُدْعُ إِلیٰ رَبِّکَ وَ لاٰ تَکُونَنَّ مِنَ اَلْمُشْرِکِینَ (۸۷) وَ لاٰ تَدْعُ مَعَ اَللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ کُلُّ شَیْ‌ءٍ هٰالِکٌ إِلاّٰ وَجْهَهُ لَهُ اَلْحُکْمُ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ (۸۸)

بدرستی که آنان که واجب ساخت بر تو قرآن را هر آینه باز گرداننده تو است بجای بازگشت بگو پروردگار من داناتر است بآنکه آورد هدایت را و آنکه اوست در گمراهی آشکار (۸۵) و نبودی تو که امید داشته باشی که القا کرده شود بتو کتاب را مگر رحمتی از پروردگارت پس مباش البته معین مر کافران را (۸۶) و نباید که باز دارند ترا از آیتهای خدا پس از آنکه فرو فرستاده شد بسوی تو و بخوان بسوی پروردگارت و مباش البته از شرک‌آورندگان (۸۷) و مخوان با خدا الهی دیگر را نیست الهی مگر او همه چیز هلاک و زوال پذیرد مگر وجه او مر او راست حکم و بسوی او برگردانیده می‌شوید (۸۸)

آمد این آیت که آن کو کرده فرضبر تو قرآن تا کنی بر خلق عرض
کرد یعنی مر تو را پیغمبر اوبر وطن گرداندت باز او نکو
بخشدت بر کافران دین ظفربدهدت بر مکه عود او بی خطر
یا که قصد از بازگشت اندر معادبعث بُد در وعده ربّ العباد
می برانگیزانمت یعنی چنانکه نباشد جز تو کس را آن نشان
ای محمّد(ص) گو خدا داناتر استبر کسی کو را هدایت درخور است
وآنکه هست او در ضلالی آشکارمشرکان کت باز راندند از دیار
خود تو را هرگز نمی بود این امیدکت شود القاء کتاب اینسان پدید
لیک بود آن بخششی اندر رقمبر تو از پروردگار ذوالکرم
پس مشو با کافران هم پشت و یارتا کنی بر میل ایشان خود تو کار
مر تو را باید ندارند ایچ بازجمله ز آیتهای حق از احتراز
بعد از آنکه گشت نازل بر تو آنسوی ربّت مردمان را می بخوان
هم مباش از مشرکین یعنی به قومبی مدارا شو مترس از طعن و لوم
هم مخوان با آن خدا دیگر خداینیست غیر از او خدایی رهنمای
کُلَّ شَیءٍ هَالِک إلَّا وَجهَهُهم بود فرمانروایی بهر او
سوی او هم بازگردیده شویدبر حساب خویش سنجیده شوید