گنج

۷- آیات ۳۰ تا ۳۱

۲۸ بیت

قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصٰارِهِمْ وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذٰلِکَ أَزْکیٰ لَهُمْ إِنَّ اَللّٰهَ خَبِیرٌ بِمٰا یَصْنَعُونَ (۳۰) وَ قُلْ لِلْمُؤْمِنٰاتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصٰارِهِنَّ وَ یَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لاٰ یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاّٰ مٰا ظَهَرَ مِنْهٰا وَ لْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلیٰ جُیُوبِهِنَّ وَ لاٰ یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاّٰ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبٰائِهِنَّ أَوْ آبٰاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنٰائِهِنَّ أَوْ أَبْنٰاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوٰانِهِنَّ أَوْ بَنِی إِخْوٰانِهِنَّ أَوْ بَنِی أَخَوٰاتِهِنَّ أَوْ نِسٰائِهِنَّ أَوْ مٰا مَلَکَتْ أَیْمٰانُهُنَّ أَوِ اَلتّٰابِعِینَ غَیْرِ أُولِی اَلْإِرْبَةِ مِنَ اَلرِّجٰالِ أَوِ اَلطِّفْلِ اَلَّذِینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلیٰ عَوْرٰاتِ اَلنِّسٰاءِ وَ لاٰ یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ مٰا یُخْفِینَ مِنْ زِینَتِهِنَّ وَ تُوبُوا إِلَی اَللّٰهِ جَمِیعاً أَیُّهَا اَلْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (۳۱)

بگو مر مؤمنان را که فرو گیرند دیده‌هاشان را و نگاهدارند عورتهاشان را آن پاکیزه‌تر است برای ایشان بدرستی که خدا آگاه است بآنچه می‌کنید (۳۰) و بگو مر زنان با ایمان را که فرو گیرند دیده‌هاشان را و نگاه دارند عورتهاشان را و ظاهر نسازند پیرایۀ خود را مگر آنچه آشکار آمد از آن و باید که فروگذارند مقنعه‌هاشان را بر گریبانهاشان و ظاهر نسازند پیرایه خود را مگر برای شوهرانشان یا پدرانشان یا پدران شوهرشان یا پسرانشان یا پسران شوهرانشان یا برادرانشان یا پسران برادرانشان یا پسران خواهرانشان یا زنانشان یا آنچه را مالک باشد یمینهاشان یا پیروان غیر صاحبان حاجت از مردمان یا کودکان که اطلاع نیافته‌اند بر عورتهای زنان و نباید که بزنند بپاهاشان تا دانسته شود آنچه پنهان می‌دارند از پیرایه‌شان و بازگشت کنید بسوی خدا همه ای مؤمنان باشد که شما رستگار شوید (۳۱)

ای محمّد (ص) باز گو با مردمانچشم تا پوشند از نامحرمان
فرج های خود نگهدارند هماز زناء و از لواط از بیش و کم
این است بهتر بهر ایشان در پسندحق خبیر است از هر آنچه می کنند
هم بگو تا چشم پوشند آن زناناز رجال غیر محرم در زمان
زینت خود هم نسازند آشکارجز هر آنچه نیست ممکن استتار
همچو چادر یا که کفش و روی بندباشد ار ظاهر، نباشد ناپسند
گفته اند ارباب فقه از موقعشباشد از زینت مراد از موضعش
ور نه نبود دیدن زینت حراموین بود معلوم و ثابت در کلام
بر زنند و برگذارند آن زمانمقنعه باید به گردنها عیان
تا شود پوشیده ز ایشان بعد رویگردن و موی و بناگوش و گلوی
ظاهر آن زینت نسازند از بدنجز ز بهر شوهران خویشتن
یا پدر یا خود پدر شوهر به نامیا پسرها یا پسر شوهر تمام
یا برادر هیچ اگر او را بودیا پسرهای برادرهای خود
یا پسرهایی که هست از خواهرشیا زنی هم کیش اگر باشد برش
آن زنان یعنی که هم دین وی اندحافظ اسرار و آئین وی اند
دستها را آنچه را مالک شده استاز کنیزان کافره یا حق پرست
نزد بعضی شد اعم ملک یمیناز اِماء و از عبید اندر یقین
موضع زینت بر ایشان گر پدیدشد همانا نیست زآن منع شدید
این است رأی عایشه هم شافعینیست نزد بوحنیفه واقعی
نکند او تجویز یعنی این چنینگرچه محبوب است و عنّین عبد هین
موضع ار پوشد ز عبد اندر خور استهم امامیه بر این وین اشهر است
پیروان که غیر محتاجند بازبر زنان از پیری و عمر دراز
کودکان هم که ندارند اطلاعهیچ بر عورات نسوان وز جماع
نی زنند آن پای ها هم بر زمینتا که زینت ها نگردد مستبین
بر زمین یعنی روند آهسته پستا نگردد خفیه ها معلوم کس
تا نیابد نار شهوت اشتعالاز صدای آن حلل اندر رجال
مؤمنان تُوبُواْ إلَی االله جَمِیعگر شما باشید منقاد و مطیع
بازگشت آرید سوی کردگارتا شما گردید شاید رستگار