۱- آیات ۱ تا ۵
بسم االله الرحمن الرحیم
سُورَةٌ أَنْزَلْنٰاهٰا وَ فَرَضْنٰاهٰا وَ أَنْزَلْنٰا فِیهٰا آیٰاتٍ بَیِّنٰاتٍ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ (۱) اَلزّٰانِیَةُ وَ اَلزّٰانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ وٰاحِدٍ مِنْهُمٰا مِائَةَ جَلْدَةٍ وَ لاٰ تَأْخُذْکُمْ بِهِمٰا رَأْفَةٌ فِی دِینِ اَللّٰهِ إِنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَ اَلْیَوْمِ اَلْآخِرِ وَ لْیَشْهَدْ عَذٰابَهُمٰا طٰائِفَةٌ مِنَ اَلْمُؤْمِنِینَ (۲) اَلزّٰانِی لاٰ یَنْکِحُ إِلاّٰ زٰانِیَةً أَوْ مُشْرِکَةً وَ اَلزّٰانِیَةُ لاٰ یَنْکِحُهٰا إِلاّٰ زٰانٍ أَوْ مُشْرِکٌ وَ حُرِّمَ ذٰلِکَ عَلَی اَلْمُؤْمِنِینَ (۳) وَ اَلَّذِینَ یَرْمُونَ اَلْمُحْصَنٰاتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدٰاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمٰانِینَ جَلْدَةً وَ لاٰ تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهٰادَةً أَبَداً وَ أُولٰئِکَ هُمُ اَلْفٰاسِقُونَ (۴) إِلاَّ اَلَّذِینَ تٰابُوا مِنْ بَعْدِ ذٰلِکَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۵)
بنام خدای بخشندۀ مهربان
سورهایست که فرو فرستادیم آن را و فرض کردیم آن را و فرو فرستادیم در آن آیتهای واضح باشد که شما پند گیرید (۱) زن زناکار و مرد زناکار پس بزنید هر یک از آن دو را صد تازیانه و نباید که بگیرد شما را بآن دو رأفتی در دین خدا اگر هستید که میگروید بخدا و روز بازپسین و باید که حاضر شوند عذاب آن دو تا را گروهی ز گروندگان (۲) مرد زناکار نکاح نمیکند مگر زن زناکار یا زن مشرکه را و زن زناکار نکاح نمیکند او را مگر مرد زناکار یا مشرک و حرام کرده شده آن بر گروندگان (۳) و آنان که نسبت زنا دهند بزنان با عفت پس نیاوردند چهار گواه پس بزنید ایشان را هشتاد تازیانه و قبول مکنید مر ایشان را گواهی هرگز آن گروه ایشانند فاسقان (۴) مگر آنکه توبه کردند پس از آن و صالح شدند پس بدرستی که خدا آمرزنده مهربانست (۵)
« در بیان حکم زانی و زانیه »