۱- آیات ۱ تا ۴

بسم االله الرحمن الرحیم

بوَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ (۱) اَلَّذِی جَمَعَ مٰالاً وَ عَدَّدَهُ (۲) یَحْسَبُ أَنَّ مٰالَهُ أَخْلَدَهُ (۳) کَلاّٰ لَیُنْبَذَنَّ فِی اَلْحُطَمَةِ (۴) وَ مٰا أَدْرٰاکَ مَا اَلْحُطَمَةُ (۵) نٰارُ اَللّٰهِ اَلْمُوقَدَةُ (۶) اَلَّتِی تَطَّلِعُ عَلَی اَلْأَفْئِدَةِ (۷) إِنَّهٰا عَلَیْهِمْ مُؤْصَدَةٌ (۸) فِی عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ (۹)

بنام خداوند بخشاینده مهربان

وای بر هر عیب گوی طعن زننده (۱) که فراهم آورد مال را و آماده داشت آن را (۲) می‌پندارد که مالش جاودانی می‌گرداند آن را (۳) نه چنانست انداخته خواهد شد در آتش در هم شکننده (۴) و چه دانا کرد ترا که چیست آتش در هم شکننده (۵) آتش خداست برافروخته (۶) که مستولی می‌شود بر دلها (۷) بدرستی که آن بر ایشانست سرپوشیده (۸) در ستونهای کشیده (۹)